untitled

posted on 14 Jan 2012 12:37 by queenrobster
วันนี้หน้าแตกแบบเบาๆ

.......................

posted on 13 Nov 2011 21:51 by queenrobster
 
 
ถ้ารำคาญก็ขอโทษ  จะไม่ถามก่อน  ก็แค่เป็นห่วง ....
 
ใจร่มเย็น...และเริ่มสงบ  อิอิ  เมื่อหันหน้าเข้าสู่พุทธศาสนา   ที่เคยคิดบางครั้งว่า เป็นเรื่องใกล้ตัว
 
แค่คิดดี เป็นคนดี ก็โอเคแล้วแต่บางครั้งก็เอือมๆ ดูเป็นสิ่งที่เลอค่า  ไม่เหมาะแก่การเข้าใจ  ทั้งๆที่คิดไปเอง  
 
การคิดไปเองตามหลักธรรมะ เขาว่าฟุ้งซ่าน  >> อ่านบอร์ดธรรมะมา  ได้นิดๆหน่อย   เจอประโยคนึงชอบมาก  
 
"ถ้าเราใช้ปัญญาพิจารณาในลักษณะนี้อยู่บ่อยๆ ใจเราก็ค่อยเปลี่ยนแปลงไปในทางดี"  
 
และตั้งปณิธานกับตัวเอง  ว่าจะลองทำให้ได้ดูสักครั้ง   เพราะเคยบ่นกับพี่สาวว่าเครียด  เนี๊ยะเครียดกับเกรด
 
 เครียดกับการเรียน และเครียดกับนิสัยแย่ๆของตัวเอง คือ เพ้อฟัน  ชอบใช้ชีวิตล่วงหน้าอยู่ในหัว  ขี้เกียจ  บทจะ
 
ขยันบ้าง  จะพยายามบ้างก็ทำได้แต่เพียงครึ่งๆ กลางๆ  น้ำมันก็หมด เดินต่อไม่ได้   สรุปว่าตั้งแต่โตมามีสุภาษิตติด
 
ในหัวใจเป็นร้อยๆพันๆ  มีไอดอลมากมาย ทั้งพ่อแม่ พี่น้องคนในครอบครัวยันซีอีโอระดับโลก  แต่เคยไหม?ที่
 
ลองทำจริงๆ   มาตรองๆดูก็ไม่เคย   ก็เอาล่ะง่ายๆ    ว่าแล้วชะเอิงเอิงเอย:)  ขอยกคำคมที่ชอบมาก่อนว่า 
 
<ทุกครั้งที่มีสถานการณ์ที่ไม่ดีเกิดขึ้น ให้ถามตนเองว่า "ฉันจะเปลี่ยนสิ่งนี้ให้เป็นดีได้อย่างไร" > จึงได้โอกาส
 
แล้ว ง่ายๆ  เลือกที่จะอยู่ใต้ร่มเงาบวรพุทธ และหวังว่าสักวันนึงจิตใจหยาบช้าของข้าพเจ้าจะโดนน้ำทิพย์จาก
 
พุทธะชะโลมให้มีจิตใจที่งดงาม  คิดดี  พูดดี ทำดีกับเขาบ้าง  ว่าแล้ว(จะว่าแล้วอะไร)  ขอพูดต่อในเรื่องที่ไป
 
อ่านบอร์ดธรรมะมา  ไปอ่านเรื่องการรักษาศีลมา  จากบทคัดลอกของพระสักองค์จำชื่อไม่ได้  ถ้าจำไม่ได้จะลง
 
อักขระไว้คราวหน้านะคะ   บอกว่า  การรักษาศีล  คือ ความรอบรู้ในศีลของตน  การที่จะรักษาศีลให้ครบทุกข้อ
 
พร้อมๆกันเป็นเรื่องที่ยากมาก  และวิธีเริ่มต้นง่ายๆ (สำหรับเด็กปฐมวัยแบบหนู) คือ  เลือกศีลข้อที่คิดว่า เรา
 
สามารถรักษาได้ง่ายที่สุดมาก่อน  และพยายามรักษาไว้คงมั่น  แล้วจึงรักษาศีลข้อต่อไปเรื่อยๆ  
 
อย่าลืมว่าศีล= ความปกติของมนุษย์     ไฟนอลลี่  (ขอนอกเรื่องนิดนึง)  วันนี้มีกำลังใจมาก เพราะเขียนไรต์ติ้ง
 
อาจารย์ชมว่าไหมเขียนดีมาก อิอิ  ถึงกับจะส่งไฟล์เมลล์ให้เพื่อนดู   คือจะบอกว่าไรต์ติ้งที่เลือกมาเขียน
 
 เราเลือกเขียนหัวข้อที่อาจารย์เคยให้ดราฟมาแล้ว และง่ายแสนง่ายนั่นคือ My plan on vacation 3 main idea
 
ดูจะเป็นเรื่องจิ๊บๆ กล้วยๆ สำหรับวัยปีหนึ่ง   แต่เรื่องนี้ก็สอนให้รู้ว่า  อะไรๆเราก็ควรเริ่มต้นที่พื้นฐานก่อนและ
 
ทำ(ด้วยหัวใจ)ให้ออกมาดีที่สุด  เต็มกำลังที่สุด  << จะบอกว่าผลงานชิ้นที่ตั้งใจทำมาก  ถึงกับยอมสละเวลากิน
 
นอน เล่น เที่ยว   และหลอกตัวเองว่าอ่านหนังสือ จริงๆ เปิดสองหน้าก็ปิดละ   >>แล้วเราจะมีวันที่ยิ่งใหญ่
 
เพราะเราตอกเสาเข็มและมีบาทฐานที่ดี   สุขง่ายๆ เริ่มง่ายๆ  
 
เอาละ  ขอข้อแรก   คือ ข้อ5   สุราเมระ......คือจำได้ แต่อาจจะเขียนไม่ถูก และไม่มีเหตุผลอะไรที่จะcopyจากที่
 
อื่นมาวาง แล้วไม่ทำ  
 
 
งดของมึนเมา ของดอง  สิ่งเสพติดที่ไม่ดีทั้งหลาย  
 
 
ข้อต่อไปอะไรดี   ฝันดีค่ะทุกคน(ที่อ่านมาถึงตรงนี้)   เดี๋ยวจะจุกจิกเล็กๆน้อยๆในเน็ตแปบนึง  และจะเริ่มต้นอ่าน
 
หนังสือวิชาแรก  (ที่จะสอบอีก2 วัน )  เพื่อตัวเอง  เพื่อคนที่รักเรา  ///   
 
 
 
 
ปัจฉิมลิขิต
ขอให้ทุกคนคิดดี  ทำดี  เหมือนกันนะคะ   ตอนนี้ภัยธรรมชาติมากมาย  มีคนเดือดร้อนเพิ่มขึ้นทุกปี  หวังว่าจิตใจ
 
ดีๆ ของทุกคนที่อธิษฐานจะเปลี่ยนเป็นพลังช่วยยึดช่วยยื้อเจ้าแม่ธรรมชาติไว้บ้าง  และวันที่เราทุกคนยังพูดได้
 
อีกว่า "กรุงศรีอยุธยาไม่เคยสิ้นคนดี"   >>ที่พูดเช่นนี้ก็เพื่อเป็นกำลังใจให้ตนเองและคนอื่น  ที่คิดว่าก็อยากจะ
 
เป็นคนดีที่ดีจริงๆเหมือนกัน แต่ที่ไม่รู้จะเริ่มยังไง  บางครั้งก็ขัเๆกับชีวิตประจำวัน เอาชีวิตไปฝากไว้กับกระแส
 
สังคม บ๊ายบาย บุ๋ยบุ๋ย  
 
//  อัญญาวินตา 0.12  1 ต.ค. 2554  หอเอเชี่ยนเกมส์  รังสิตคลองหนึ่ง 

edit @ 1 Oct 2011 00:13:24 by queenrobster

you are beautiful girl!

posted on 20 Sep 2011 04:00 by queenrobster
 
อยากเป็นคนสวยเพื่อใครสักคน  
 
ใครสักคน?  คือเธอ?คือใคร?  

รอ...เวลา

posted on 20 Sep 2011 03:56 by queenrobster
 
รอเวลา....
 
รอ  รอ และรอต่อไป...
 
รอเวลา...เพื่อให้หัวใจได้ทำใจได้
 
และต้องใช้เวลาอีกเท่าไหร่...ที่ผ่านมา?  ยังไม่พอ?  
 
 
...ในเมื่อ...เวลา...เป็นจุดเริ่่มต้น...เวลาจะเป็นจุดสิ้นสุด...เช่นกัน  
 
...เวลา...ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับเรา...แต่...เรา    ...ยื่น...เรื่องราว
 
...ไปผูกพัน...กับเวลา
 
 
 
 
 

วันที่30 สิงหา

posted on 30 Aug 2011 23:17 by queenrobster
 
เฮ้อ  เบื่อกับชีวิต 
 
พอมีเวลาว่างก็ไม่ยอมทำการบ้าน  พอไม่ว่างก็เครียด  
 
ไอนี่ก็ไม่เสร็จ  ไอโน้นก็ไม่ทัน   ไม่มีอะไรดี
 
ลองทบทวน  เวลาที่ผ่านมาเกือบเทอม กับอีก 19ปีที่ผ่านมา  ปีนี้
 
ที่จากบ้านมา.... มีอะไรดีขึ้นบ้าง 
 
ได้จัดการชีวิต  อย่างที่ใครๆบอก ฮ้า
 
 

ทริปนี้มีแต่"เรา"

posted on 29 Jul 2011 01:08 by queenrobster
 
อิอิ   จู่ๆ (เหมือนนาน มาสักระยะแล้ว) ก็คิดหาเรื่องเที่ยว  ว่าจะไปเที่ยวไหนดีน้า  เที่ยวกับครอบครัว เที่ยวกับเพื่อน  เที่ยวคนเดียว  อินดี้ๆ  แบ็กแพค  มีน้ำตาซึมๆ  ดอกไม้ ใบหญ้า  และอีกหลายเรื่องราว ที่ความเหงาในหัวใจจะพาเราไปเติบโต   ไม่เวิ่นแหละ  มาดูโปรแกรมกันดีกว่า  
 
ช่วงสอบเสร็จเดือนตุลา  
 
ไปเที่ยวตลาดเก่าบางหลวง  จ.นครปฐม  
 
เส้นทางคือ
 
เช้า- เที่ยง    นั่งรถตู้จากอนุสาวรีย์ชัย- ตลาดนครปฐม   
 
เที่ยง            แวะกินข้าวที่นครปฐม  
บ่ายต้นๆ        ไหว้พระปฐมเจดีย์   
บ่ายกลางๆ      นั่งรถเมล์ สายนครปฐม-โรงไผ่วัว    ไปลง ตลาดเก่าบางหลวง 
 
                     เดินเที่ยว   คุยกันจุกจิก   ถ่ายรูป  ชมบรรยากาศ  
เย็นๆ              หาอะไรกินกันที่นั่น 
เย็นๆ  กว่า      นั่งรถกลับ        // 
 
ค่ำ   ๆ             ถึงหอ  ^^ 
 
 
และ   และ   ไปนั่ง  นอน  กิน  เล่า   เล่นชิวๆ  ที่สงขลา  
 
ยังไม่กำหนดแน่นอน   แต่ประมาณว่า   ทำบุญ   เที่ยวทะเล  กินของๆอร่อยๆ เมืองสงขลา   แล้วเข้าพักที่โฮมสเตย์ติดทะเลสาบ  ดื่มดำ กลิ่นไอความเป็นทะเลสาบ!   ใช้ชีวิตชาวเล   อิอิ   
 
แล้วจิเดินทางกลับ    บ้านใครบ้านมัน 
 
 
ปล.เข้ามหาลัย   แล้วคิดถึงเพื่อนมอปลายมาก    ทริปแรก ชิวๆ  ชวนเพื่อนๆที่เรียนในกรุงเทพไปกัน  
ทริปที่2  เน้นบรรยากาศ   ระลึกความหลัง   มีเวลาอยู่ด้วยกัน   ชวนเพื่อนทั้งกลุ่ม   หลังจากที่เราฟาดไปมาเลย์  แต่ทริปที่2   นี้มีข้อแม้ว่า  คนไม่ครบเราไม่ไป  ... หลิง  ตัสนีม  เดียร์  มุก เอ๋   และไหม  
 
 
ฝันดี  และโชคเอกะมิดเทอม  

หยุด!

posted on 29 Jul 2011 00:49 by queenrobster
 
 
บางครั้ง...ฉันอาจคาดหวังจากเขามากเกินไป
 
ก็มีอยู่หลายครั้ง...ที่พยายามตัดใจ 
 
แต่ก็มี...บางครั้ง...นั้นมาสะกิดใจอยู่เสมอ  ว่าที่ทำอยู่ก็เป็นสุข 
 
 
แต่ฉันกลับลืมคิดไปว่า  ที่มีความสุขนั้น   มีความสุขแบบเข้าข้างตัวเอง  ความสุขแบบคิดถึงแต่อดีต  คิดถึงแต่ความทรงจำดีๆ  จนลืมคิดไปว่า  วันข้างหน้า...ถ้าไม่เป็นแบบใจต้องการ...ฉันจะมีชีวิตอยู่อย่างไร  
 
ฉันจะเป็นโรคเหงาลึซึ่่มไหม ...  
 
 
หยุด  หยุด  หยุดตรงนี้ที่เธอ 
 
ปล.  ขอบคุณวัน  เวลา  ที่พาเรามารู้จักกัน  แม้เป็นช่วงสั้นๆ   แม้ว่าถ้าเดินสวนทางกัน  เราอาจจะไม่รู้จักกัน !  เรามีตัวตนกันละกันแค่ในโลกออนไลน์  และขอบคุณในสิ่งดีๆที่เคยมอบให้  ขอบคุณจริงๆ  ขอบคุณจากใจ //

edit @ 29 Jul 2011 00:55:40 by queenrobster

secret me!

posted on 21 Jun 2011 22:41 by queenrobster
secret1
 
หนูอยากให้พี่จำหนูได้จัง  อย่างน้อยได้คุยกันก็ยังดี  แล้วหนูจะไปอุดหนุนพี่บ่อยๆนะคะ  
 
พี่ทำนมปั่นอร่อยมาก ... 
 
secret2 ครบอาทิตย์พอดีที่ไม่ได้อ่านหนังสือ  
 secret3  เพื่อน ยังไม่ลงตัวๆ  ยังเป็นน้องพลอยอยู่ 
secret4 ไปฟิตเนต  วิงเวียนคล้ายจะเป็นลม  
secret5 สำคัญมาก  ใครผิด? กุรับว่ากุผิดก็ได้  แต่มึงจะโกรธอะไรกุหนักหนา  กุไม่ง้อนะ ไม่คุยก็อย่าคุย 
secret6 อยากคุยกับพี่ทุกๆวัน  อยากฟังเรื่องราวของพี่ 
secret7 ทำไมเรียนง่าย  งายยาก  สอบคงยาก?
secret8 กินแรงเพื่อน ไม่ไปเข้าโต๊ะ
secret9 กำลังลดน้ำหนัก เดือนละ2 กิโลพอ  กำหนดไว้ 1ปี จ้า 
 

...สัญญาฝากฝัน...

posted on 18 Jun 2011 02:38 by queenrobster
 
ถึง...แม่
     มาอยู่ไกลบ้าน ไกลแม่ น้องไหมคิดถึงแม่มาก คิดถึงแม่มาก แต่นั่นก็ทำให้น้องไหมได้เติบโต ต้องอยู่ได้ด้วยตัวเอง เข้าใจโลกมากขึ้น ว่าไม่ได้มีอะไรสมใจเราไปทุกอย่าง หรือเส้นทางชีวิตเราต้องโรยไปด้วยกลีบกุหลาบ อาจมีบางช่วงชีวิตที่มีความยากลำบากเข้าทดสอบเรา ตอนนี้น้องไหมกำลังมีช่วงชีวิตนั้น อาจจะดูเล็กๆ สำหรับผู้ใหญ่ หรือแม้กระทั่งตัวเราเอง ที่เมื่อเวลาผ่านไปกลับทำให้เราดูเป็นเรื่องเล็ก เพราะประสบการณ์ได้สอนเรานั่นเอง ...
     น้องไหมรักแม่ที่สุดและก็รู้ว่าแม่รักและเป็นห่วงน้องไหมที่สุดเหมือนกัน  แต่ระยะทางไม่ได้ย่นความผูกพันระหว่างเรา น้องไหมสัญญาจะเป็นลูกที่น่ารักของแม่ตลอดไป น้องไหมรักแม่มาก รักมากที่สุดในชีวิต ก็เพราะน้องไหมรู้ว่า น้องไหมก็ครึ่งหนึ่งของชีวิตแม่แล้ว น้องไหมจะฟังทุกคำที่แม่บอก แม่สอน  แล้วสักวันหนึ่งน้องไหมจะทำให้แม่ภูมิใจในตัวน้องไหม ................
 
จาก...น้องไหม

edit @ 18 Jun 2011 02:45:05 by queenrobster